Kolędy

A wczora z wieczora

24 października 2014 • przez

Tekst kolędy

A wczora z wieczora,
z niebieskiego dwora.
Przyszła nam nowina,
Panna rodzi Syna.

Boga prawdziwego,
nieogarnionego.
Za wyrokiem Boskim,
W Betlejem żydowskim.

Pastuszkowie mali
w polu wtenczas spali,
gdy Anioł z północy
światłość z nieba toczy.

Chwałę oznajmując,
szopę pokazując,
chwalą Boga tego,
dziś nam zrodzonego.

„Tam Panna Dzieciątko,
miłe Niemowlątko,
uwija w pieluszki,
pośpieszcie pastuszki!”

Natychmiast pastuszy
śpieszą z całej duszy,
weseli bez miary,
niosą z sobą dary.

Mądrości druhowie,
z daleka królowie,
pragną widzieć swego
Stwórcę przedwiecznego.

Dziś Mu pokłon dają
w ciele oglądają.
Każdy się dziwuje,
że Bóg nas miłuje.

I my też pospieszmy,
Jezusa ucieszmy
z serca darami:
modlitwą, cnotami.

Jezu najmilejszy
ze wszech najwdzięczniejszy,
zmiłuj się nad nami
grzesznymi sługami.

Pochodzenie

Kolęda A wczora z wieczora została po raz pierwszy odnotowana w zbiorze wydanym w 1630 r. Nie zachowały się nuty do kolędy. W Pastorałkach i kolędach ks. Michał Mioduszewski podaje trzy melodie.

Nuty